برای روز جهانی
كارگر
میوه نیستم كه بگندم
یا كالا كه بپوسم.
من آفریده ی كارِ خویشتنم.
یا كالا كه بپوسم.
من آفریده ی كارِ خویشتنم.
مورچه نیستم كه به یك صف راه روم
یا كاربافك كه به تنهایی تار تَنم.
من آبستنِ جمعِ خویشتنم.
من آبستنِ جمعِ خویشتنم.
با این همه، در محرابهای پول
بر بتِ وارونه ی خویش نماز میگذارم
و در بازارهای كالا به زنبیل میكشم
از بدنِ گرمِ تكه تكه شده ی خود.
بر بتِ وارونه ی خویش نماز میگذارم
و در بازارهای كالا به زنبیل میكشم
از بدنِ گرمِ تكه تكه شده ی خود.
حالا بگو كه كیستم
زنده یا مرده به چیستم؟
این چیستانیست ساده و سمج
از پايِ كرسيِ شبِ یلدا.
زنده یا مرده به چیستم؟
این چیستانیست ساده و سمج
از پايِ كرسيِ شبِ یلدا.
آیا كار، نفرینِ آفریننده ی من است*
یا داستانِ آفرینشم؟
مجید نفیسی
۴ ژانویه ۱۹۸۶
۴ ژانویه ۱۹۸۶
*- تورات، سِفر پیدایش ۳:۱۷-۱۹
برگرفته از ایرونی دات کام
http://www.iroon.com/irtn/blog/6370/
A Riddle
By Majid Naficy
For
International Workers’ Day
I am not a piece of fruit, rottin
Or a commodity in decay.
I am the creation of my own labor.
I am not an ant marching in single file
Or a spider webbing in solitude.
I am pregnant with my commonwealth.
And yet, in the temples of money
I kneel at my inverted idol
And in the markets of exchange
I carry a basket of my warm body
Cut in different shapes.
Now, can you tell me who I am
And what keeps me alive or rather dead?
This is a riddle, simple and stubborn
At a winter fire place.
Is labor the curse of my creator*
Or the story of my creation?
January 4, 1986
* Genesis 3:17-19

هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر